كتاب آينه حكمت


با سپاس از ایزد منان ، کتاب شکوه شعر - آینه ی حکمت - دفتر دوم از جناب استاد هاشم شکوهی به چاپ رسید. این کتاب دارای 352 صفحه بوده و در قطع رقعی منتشر شده است و قريب به 200 غزل و نیز تعدادی قصیده ، قطعه ، ترجیع بند ، ترکیب بند ، مثنوی و سایر اقسام شعر می باشد. نیز در پایان این کتاب بیش از 270 رباعی و دوبیتی آمده است.لازم به ذکر است که نمونه هایی از اشعار این کتاب را در همین سایت مشاهده می نمایید.
اشعار این کتاب ، همه پند و اندرز و برگرفته از مضامین آیات و روایات می باشد و داروی درد جامعه امروز ماست. امید است برای تمامی عزیزان خصوصا دانشجویان و حوزویان مفید و مورد استفاده قرار گیرد.
جهت تهیه این کتاب با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید:
05118546591
09155169395
مشهد انتشارات عليزاده تلفن 05112241888
روز مبعث گرامی باد
جمعه 18 تير 1389 - 12:29:04

جهان غـــرق شادي و نور و صفاست
نشـاطي عيان در همه ماسوي ست
چــه مي پرسي اينقدر از شـام قــدر
شــــب بعثت خـــــاتم الانبياســــــت
شهدای عشق
دوشنبه 7 تير 1389 - 05:46:16
بمناسبت شهدای هفتم تیر
در راه خـــــدا نهــــــايـــــــت جــــــود
شــــد از شهـــــداي عشــــق مشـهود
دادنــــد تمـــــام هــــستي خــــويـــش
هـــــست افضـــــل جـــود بذل موجود
رضــــوان خـــــداي را خـــــــريدنــــد
بــــردنــــد زِعمــــر بهتــــرين ســـود
بـــــودنــــد مطيــــع حـــــكم رهـــــبر
بـــــر آنچـــــه كه امـر و نهي فرمود
هفتــــــاد و دوتـــــن زِيـــــاورانــــش
گــــــشتند شهــــــــيد قــــوم مــــردود
مظــــــــلومتــــــر از همـــــــه بهشتي
آنســــان كه امـــــام مـــــا بفــــرمود
مظــــــلومي ايــــــن عـــــزيــــز زهرا
جـــــــانســـــــوزتر از شـــهادتش بود
آرم بــــه نظــــر چـــــو روي خـــوبش
آيــــــــد بــــــه نظــــر بــهشت موعود
امــــــروز خــــليل حـــــق خـمينيست
كــــــو جـــــز ره حـــــق رهـي نپيمود
ايـــــن بتشــــــكن زمـــــانـــــه سازد
هر بــــت كـــه بـــه هر كجاست نابود
تــــــا ظلـــــم بــــود نــــگيـــــرد آرام
تا محـــــو ستـــــم نخــــواهد آســــود
او راســــــت ره خــــــداي مــــــــقصداو راســــــت نجــــات خلــــق مقصود
او عــــبد خــــداي و در هــــمه حـــال
او را بــــود اتّكــــــاء بــــــه مــــعبود
جــــانبخــــش كـــــلام او چــــه احمد
فرخنــــده پـــــيام او چـــــو محــــمود
زين دوست خوش آنكه درس بگرفت
زيـــن پير خــــوش آنكــه پند بشنود
اي رفتــــه بـــــرون زِخـــــــطّ رهـــبر
بــــــازاي بدان رهــــــي كـــــه بنمود
بر مـــا و تــــو راه تـــــوبه باز است
تـــــا راه نفــــس نـــــگشـــته مسدود
چـــــون لطـــف خــــداي هست بيحدّ
چـــون عفـــــو خـــداي نيست محدود
بـــــايد قدمـــــي به ســــعي بـرداشت
بـــــايد گـــــرهي زِكـــــار بگـــشــود
امــــروز «شكـــوهيا» عـــيان اسـت
بر مـــا همــــه روز امتــــحان اســت
كليد جنّت
يكشنبه 6 تير 1389 - 11:52:54
در باب ميلاد حضرت مولا علي (عليه السَّلام)
كليد جنّت
باز دلم در طلب دلبر است
| | شور و هواي دگرم بر سَر است
|
امشب من بِه زِشب ديگر است
| | دلبر جانانة من حيدر است
|
| قبلة جان كعبة دلها علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
شد زِحرم جلوهگر آن سَرو ناز
| | كعبه شد از مولد او سرفراز
|
كيست علي قبلة راز و نياز
| | زِهيچكس حق نپذيرد نماز
|
| تا نبود روي دلش با علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
خوانده وَرا عاليِ اعلا علي
| | بعد نبي اوست وصيّ و ولي
|
چشم جهان نديده چون او يَلي
| | آئينة دل نشود مُنجلي
|
| ننگرد از مِهر در او تا علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
زِماسوي بعد نبي برتر است
| | مطيع امرش همه خشك و تَر است
|
مُنكر فضلش به خدا كافر است
| | دخت نبي فاطمه را همسر است
|
| در اين مقام هست يكتا علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
چشم تمام انبياء سوي اوست
| | روحالامين معتكف كوي اوست
|
حق همه جا جلوه گر از روي اوست
| | چشمة كوثر نَمي از جوي اوست
|
| خرّمي شاخة طوبيٰ علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
| | |
| | |
عقل زِادراك علي مانده مات
| | كيست كه او را بشناسد بذات
|
نيست احد آن احدي در صفات
| | خداي را نخوانيام از غُلات
|
| هست به هر زمان و هر جا علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
نبرده از گلشن دين هيچ بو
| | ندارد او در دو جهان آبرو
|
روز جزا به دوزخ اُفتد برو
| | برده زيان در همه عمرش كه او
|
| با تو نبودش سر و سودا علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
مِهر و يَم داده خدا از اَلَست
| | هست مرا كليد جنّت بدست
|
مرغ سعادت به سَر من نشست
| | در دو جهان از غم و آلام رست
|
| ذكر هر آنكه هست چون ما علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
ناد علي همدم اهل دعاست
| | نام علي ذكر همه انبياء است
|
ياد علي مونس اهل وِلا است
| | حاجت ما «شكوهي» اين از خداست
|
| نگردد از لَبم جدا يا علي
| |
| يا علي و يا علي و يا علي
| |
كشتي احسان
جمعه 4 تير 1389 - 09:58:06
به مناسبت میلاد امام علی علیه السلام
خـــــسرو مُلــــك «لا فَـتيٰ» آمد
مُظْهِـــــــر و مَــــظْهَرِ خـــدا آمد
بــــه خـــــدا كشتــــي ولايت را
بـــــاز امــــروز نــــا خـــدا آمد
مصــــطفيٰ را دِه اي صبـا مژده
شــاد زي شــــاد مرتضــــيٰ آمد
خانهزاد خــــداي «عَـــزَّ وَ جَلّ»
علـــــــيّ عـــــالي عُـــــلا آمـــد
طــــــــــالبان ره حقــيــــقــت را
گــو كه امـــــروز رهـــــــنما آمد
با جمـــــالي چــــــــو مـاه تابنده
با جــــــلالي چـــــــو كـــبريا آمد
رحمـــت حــق چو حضــرت خاتم
بـــاز بر جــــمله ماســــــويٰ آمد
زِآسمــــــــانِ فضـيلــــت و دانش
خــــوش مــــهي بـر زمين ما آمد
لنگــــر جــــود و كشتــي احسان
بــــحر فيــــض و يَــــــم عطا آمد
والــــي كشــــور وجــــــود رسيدمـــــالـــك مُلـــك «اِنَّمـــــــا» آمد
قاســــم دوزخ و بهشـــــــت برين
شـــــافع محــــشر و جـــــــزا آمد
قاتـــــل عــــمر و فاتــــــح خــيبر
صاحــــب نــــصرت و لــــــوا آمد
در زميـــن كُشت تا كه مَرْحَــبْ را
زِآســــمان بانــــگ مرحبــــــا آمد
آمـــد آنكـــس كه بهـــر ديــدارش
موســـــــي از طور با عـــصـا آمد
آمــــد آنكـــــس كـه انــبياء را يار
زابـــــتدا تــــــــا به انتهـــــــا آمد
رفـــــت از هــوش موسي عـمران
جلــــوهگـــــــر تــــــا عليّ مـا آمد
آمـــد آن نقطـهاي كه «بِسْمِلِه» را
بـــــرد بــــالا و تحــــت «با» آمد
بود بــــــا انبـــياء همــــه پنــهان
تا كـــه نوبــــت به مصـــطفيٰ آمد
«وَالقَــــمَــــرْ اِذا تَــلٰــــهٰا» بـــود
بعــد «وَالـــشَمْسِ وَ الضُحيٰ» آمد
يا علي اي هــــماي رحــــمـت حق
اي كـــه فــــرمــــانبرت قضـا آمد
نا اميــــدم زِدرگــــهــت مپــــــسند
كــــه بــــه امّـــيدي ايــــن گدا آمد
من كــــجا و مديــــح حـــضرت تو
کــه مـــــديحـــت به «هَلْ اَتيٰ» آمد
دسـت ما گيـــــــر اي كه دست خدا
زِآســــــتين تـو بــــــــرمـــــلا آمد
روز حشر آرزو «شكوهي» راست
بشـــنود از تــــو، ايــن نـــدا آمــد
كــــه به خــــازن زِمــرحمت گويي
بــــــاز كـــــن در غـــلام مــــا آمد
ساقیّ حوض کوثر
جمعه 4 تير 1389 - 09:41:40
به مناسبت میلاد امام علی علیه السلام
آسمـــــانا ماه مــــن از مــــاه تو زيبـــــاتراست
باغبــــانا ســـرو مــــن از سرو تو رعناتراست
مــــــاه تو زيبــــا است امّـــا اين كجا و آن كجا
روشــــنيّ شمـــع ديگر، تابــش خور ديگراست
مــــاه تو تابنــــده شد مــــاه مــــرا تابنــده شد
ماه مــــن فرماندِه اســــت و ماه تو فرمانبراست
نِـــي تو بـــوديّ و نــه ماهت گر نبودي ماه من
مـــاه مــن چون باعث ايجاد هر خشك و تراست
تــــا نـــداني آسمانا اين ســـــخن لاف و گزاف
تا بــــداني قـــــدر و وصفش برتر و بالاتراست
فرش را بر عرش امشب بين همي نازد زِشوق
چــــونكــــه ماه من علي، طالع زبيت داوراست
نــــور مــــيتابد زِبــــام كـــعبه بر عرش برين
جلـــوهگــــر نور خدا امشب از آن بام و دراست
ابـــــنعـــمّ مصــــطفيٰ و زوج زهــــراي بتول
بر شُــبِيْر و شَبَّر از عِزّ و شــرف تاج سَر است
قاسم نيران و جنّت، آن به دشمن اين به دوست
شــــافع روز جــــزا، ســـاقيّ حـوض كوثر است
بر تمــــام مؤمــــنان او هــــم امـــير و هم دبير
مَـــر تـــمام قدســـيان را رهـــنما و رهـــبراست
دوستــــان و دشمــــنانش در نعـــيم و در جهيم
آن به كــــام آرزوي و ايــــن به كــــام آذراسـت
اي «شـــكوهي» زآتش فردا تو ديگر غم مخور
تا كــه امروزت بــــه دل مِهر و ولاي حيدراست
شاخه ی طوبيٰ
سه شنبه 1 تير 1389 - 21:09:42
به مناسبت میلاد امام جواد علیه السلام
جــــــهان آفرينــــــش را، زِنـــو شـــد جلـــــوه ی ديگر
كجا مييـــــــابي از امشــــب، شبــــي ديگر تو نيكوتر؟
كــــــه شـــــد از مطلــــع يثرب، عــــيان ماه جهانتابي
كه خــــــور از شــــرم رخسارش، نهان گرديد در خاور
دلــــيل حضـــــــرت داور، سلـــــيل احمــــــد مـرســــل
ولـــــيّ والـــــــي والا، وصـــــــيّ حـــــيدر صـــفـــــدر
محــــمّد نام نيكــــــويش، تقـــــي زِالقـــــاب دلــــجويش
مپرس از خلقــــت و خويـــــش، نبي را بين تو پا تا سَر
جـــــمال دلـــــفروزش معــــني «وَالشَّـــــمس» را مُظْهِر
ســــــواد ســـــورهي «وَالَّيــــل» در مويــش بود مُضْمَر
بســـــــي گفــــتند از زيبـــــــايي يـــــوسف سخـــن، امّا
نــــــدارد حُـــسن يوســــف، پيش حُسنش جلوهاي ديگر
دو صــــدها حـــاتم طـــــائي، زِجـــــودش والــه و حيران
مَلَــــك او را كــــمين خـــــادم، فَلَــــك او را مـــهين چاكر
وجــــود حضـــــرتش زآنــــرو، ملــــقّب بــــر جـواد آمد
كه جـــود حضـــــرت حــــق را، وجــــود او بــــود مَظهر
شميــــــم لطـــــف و احسانــــش، بفردا جنّـــــتالمـــأوي
شــــــرار قهـــــر ســـوزانــش، به عقــبيٰ شعله ی اخگر
نگــــــاه از لطـــــف فرمـــــايد، اگــــــر بر دوزخ آن مولا
نظـــــر از قهر انـــــدازد، اگر بر جـــــــنّت آن ســــــرور
ســــــراسر شــــــعله ی آذر، شــــود خود شاخه ی طوبيٰ
مُبدّل شــــاخـــــــــه ی طوبـــيٰ، شـــود بر شــــعله ی آذر
حديــــث مدح مـــــا و شــــــأن او چـــــون قـــطره و دريا
غـــــــلط شد نِي، مديــــــح مـــــــــا بود از قطــرهاي كمتر
زِوصفش آنچه شد موصوف، «هو العالي»، «هو الاعلي»
به مدحـــش آنچه شد مذكور، «هو الاعظم»، «هو الاكبر»
«شكــــوهي» از گليــــم خـــــود، نمـوده پاي از آن بيرون
به امّـــــيدي كه دستـــــــش را، بگـيري در صــــف محشر
احسان
دوشنبه 24 خرداد 1389 - 13:29:29
| یــارب, زِتو الطــــاف فراوان ديـدم | ------------------ | نعمت زِتــو بيشتر زِباران ديدم |
| تا ديدهاي از من همه عصيان ديدي | ------------------ | تا ديدهام از تو همه احسان ديدم |
میثم تمّار
جمعه 21 خرداد 1389 - 09:37:43
بهتــر زِعـــاشقي بــه جهان نيســت هيچ كار
كـــاري مجـــوي خـــوبتر از اين به روزگار
بــــاشـــد بهشـــت, ديدن ديـــدار گل رخـــان
وَر نــــه گـــل بـــهشت بـــود خــوارتر زِخار
در جنّـــتي اگـــر بنشــــيني كـــنار دوســــت
در دوزخــــي اگـــر كـــه نــــبيني جمــال يار
آن را كــــه مهـــر دوست بود، مهر او گزين
سرّ مگـــوست، گفتمت اي دوست، هوش دار
شـــــوق بهشـــت ميثم تـــــمّــــار را نــــبود
او را كـــشيد مـــهر علـــي سـوي چـوب دار
گويد هـــنوز مــالك اشــــتر بـــه عاشـــــقان
در كام مـــاســت زهـر بِهْ از شهد خوشگـوار
بشــنيد «لَــنْ تَراني» و موسيٰ زِهوش رفـت
پيغـــام دوســـت بُـــرد ازاو طاقــــت و قــرار
از دوســـت غــير دوســت نخــواهند عارفان
صـــدآفريــن به همّـــــت مــــردان روزگـــار
غـــافل مشـــــو زِفــيـض سحـــرگاه اي رفيق
بر عاشــقان چــو وعده ي ديـــــدار داده يـار
يارب ببخش جرمِ «شكوهي» از آن كه اوست
بــر جـــود و رحمــت و كـــرم تـــو اميــدوار
معجزهی آه سحر
جمعه 21 خرداد 1389 - 09:27:10
از دســـــت مــده دامــن پُر فيـــض سحـر راشـــايد بشـــود يـــافت شـــب قـــدر دگــر را
بگــذر شبــي از خــواب و طلب كن دل بيدار
بي صــبر نديدهســت كســـي روي ظفــــر را
زِاغـــيار نــظر بنــــد اگـــــر طـــالب يـــاري
نـــفع اســت مَر آن را كــه كند دفع، ضرر را
ما را ســـفري هســـت خـــطرنــاك رفـــيقان
زِنـــهار كـــه كـــوچـــك مـــشمــاريم خطر را
در بـــند غـــم و رنـــج گـــــرفتـــار نـــگردد
فـــرزند اگــر گـــــوش دهــــد پـــند پـــدر را
از راه، زِهـــر راهـــــرويـــي راه بـــجـــستم
گفـــتند نـــگـــر مــعجـــزهی آه ســــحـــر را
عابـــد كـــه نــشد عاشــــق ماند به كسي كِاو
دارد شــــــكر امـــا نچشــد طـــعم شـــكــر را
جاهــل كـــه دهد پاســخ جـــاهـل زِجـــهالـــت
كـــوريست عصـــاكش شــده او كور دگر را
روشنگري از شعر «شكوهي» غرض ماست
دارنـــد همـــه اهـــــل ادب ، دوســت هنـر را
جمال خوبان
جمعه 21 خرداد 1389 - 09:15:38
نســـيم گلشـــن و صوت خــوش هَـــزار آيد
دو صـــد دريـــغ به هـــر سـال يك بهار آيد
بكـوش و بهره بَر از فصل نوجواني خويش
كجــــا بهـــار جـــواني دگــــــر دوبـــار آيد
به كسب علم و ادب كوش اي جـوان امروز
نـــصيحتيســـت كه فـــردا تـــو را بِكار آيد
تو شـــام شــادي خـــود را شـــب گناه مكن
كزين نهــــال , تـــو را بـــار غم بِـــبار آيد
زِجــــاي خيــــز و شبي با خداي خلوت كن
خـــوش آن جــوان كـه شبي با خدا كنار آيد
مگـــو چـــرا تو چــنينم, مگو چرا تو چنان
دو بَر دو چــونكـــه فزوده شـود, چهار آيد
زمـين و دانه و آب آنكه داشت,دانه نكاشت
يقيـــن به وقـــــت دِرو, زار و شرمسار آيد
تو خـــود وصــيّ خود امروز باش اي عاقل
زِبــعد مـــا و تـو از اين و آن چه كار ميآيد
صفـــاي بـــاغ جنـــان از جمال خوبان است
وَگر نـــه بـــاغ جـــنان در نـظر چو خار آيد
زمانــــه روي خـــزان را دگـــر نخـواهد ديد
گل هميـــشــه بهــارم گــــــر آشكــــار آيـــد
«شكـــوهيا» به دعــا از خدا ظهورش خواه
شــود كه فاطــمه بيـــرون زِانتـــظـــار آيــد