روزي استاد مرحوم حيدر ‌آقا معجزه به بنده فرمودند: دو نفر از بزرگان اهل معرفت با هم قرار گذاشتند كه هر كدام زودتر به لقاءالله پيوستند، آنقدر كه مقدورشان است مطالب و خبرهايي را از آن عالم به رفيقش برساند.

ايشان مي فرمودند يكي از اين دو نفر كه از دنيا رفته بود به خواب ديگري آمد و فقط اين جمله را بدون كم و زياد فرمود: "همان قدر بدان كه گذشت خوب چيزي ست." و سپس فرمودند كه اين مطلب بسيار مهم است و گذشت در هزارن جا كاربرد دارد.  و اين دو صفت زيبا در زندگي ايشان كاملا پيدا بود.(در خانه اگر كس است، يك حرف بس است!)

دوستانه متذكر مي شوم و به اين موضوع يقين دارم دو صفت برجسته هست كه در هر كسي باشد اهل نجات خواهد بود و اگر اين دو صفت در او نباشد، حتي اگر عبادت جن و انس را كرده باشد جهنم برايش آماده است!

مثلا در امتحاني از دروس زياد استاد از يك درس سوال مي كند و استاد مي داند كه اگر دانشجو اين سوال را كه بسيار مشكل است پاسخ دهد بقيه را هم بخوبي پاسخ خواهد داد. و آْن دو صفت برجسته صفت عفو و صفت رحم است. قانون الهي براي همه يكسان است. از معصومين است: "كَما تَرحَم تُرحَم" به مقداري كه رحم داري به تو رحم مي شود (چه در دنيا و چه در آخرت). جاي عجب نيست كه اگر رحم در جامعه اي باشد همه در رفاه اند. . نيز عفو و گذشت كه هر دو كليد خوشبختي هستند.

در قرآن مجيد، سوره نور، آيه 23 آمده است: "بايد درگذرند و عفو كنند. آيا دوست نمي داريد كه خدا شما را بيامرزد؟ و خدا آمرزنده و مهربان است."

و در سوره اعراف، آيه 199، آمده است: " عفو و گذشت پيشه كن و به كار پسنديده فرمان ده و از نادان‏ها روي برتاب."

اگر در نامه ي اعمال كسي در قيامت اين دو صفت وجود نداشته باشد، حتما بداند مورد رحمت خداوند قرار نخواهد گرفت. و نبودن اين دو صفت است كه دنياي امروز را به فقر و فساد و بيچارگي مبتلا ساخته است.

در غزلي گفته ام :

گل مي‌دهد به ‌دست تو در باغ خُلد حور

امـــروز خـــاري اَر كـــه زِ پـــايـي درآوري

خواهـــي اگر خـــدا زِخطــاي تو بـگـــذرد

بايد از آن‌ كه بــا تـــو جفــا كــرد بگــذري