كتاب آينه حكمت


با سپاس از ایزد منان ، کتاب شکوه شعر - آینه ی حکمت - دفتر دوم از جناب استاد هاشم شکوهی به چاپ رسید. این کتاب دارای 352 صفحه بوده و در قطع رقعی منتشر شده است و قريب به 200 غزل و نیز تعدادی قصیده ، قطعه ، ترجیع بند ، ترکیب بند ، مثنوی و سایر اقسام شعر می باشد. نیز در پایان این کتاب بیش از 270 رباعی و دوبیتی آمده است.لازم به ذکر است که نمونه هایی از اشعار این کتاب را در همین سایت مشاهده می نمایید.
اشعار این کتاب ، همه پند و اندرز و برگرفته از مضامین آیات و روایات می باشد و داروی درد جامعه امروز ماست. امید است برای تمامی عزیزان خصوصا دانشجویان و حوزویان مفید و مورد استفاده قرار گیرد.
جهت تهیه این کتاب با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید:
05118546591
09155169395
مشهد انتشارات عليزاده تلفن 05112241888
مطالب در بخش : اهل بيت
پناه مستمندان
دوشنبه 8 شهريور 1389 - 06:59:13
دگـــر امشـــب حسين از قبر بابا برنميخيزد
برفته جان شـــــيرينش كه از جا برنميخيزد
تمــــام مــــاســـويٰ ماتمسرا شد از غم مولا
زِشش ســــــو جز نواي وا عليا برنميخيزد
يتيمي گفت با مادر، كه آن غمخوار و يار ما
مگر امـــــشب پي دلــــجويي ما برنميخيزد
شب از نيمه گذشت و بينوايان منتظر يارب
برای دلنـــــــوازی از چــه مولا برنميخيزد
خدا مــــــــيداند و احوال زار زينبين امشب
جز افغــــان از دل اولاد زهرا برنمــــيخيزد
نشسته كودكان بيپدر چــــشم انتـــــظار امّا
علي بــــــاب يتيمان از چـــه آيا برنميخيزد
نميآيد به گوش امشب چرا صوت مـناجاتش
نواي مرغ حق ديگر زِصحرا برنــــميخيزد
دهد بر قاتـــل خود او غذاي خويش را آري
بِمـــانــــند علـــي مــردي زِدنيا برنميخيزد
مشكل گشا
دوشنبه 8 شهريور 1389 - 06:44:06
نوحه ی حضرت مولا علي (عليه السَّلام)
اي حامي مستضعفان يا عليجانم
ما را زِدرگاهت مران يا عليجانم
ياران دوبــــــــاره موسم عزا شد
در كوفه از نو محــــشري بـپا شد
از تيـــــغ كين فرق علي دوتا شد
روحالامين در عرش در نوا شــد
لــــرزد ازايــــــــن غـــــــــم آسمان
يــا علـــــــيجانم، يا عــــــــليجانم
عـــــــالم همـه ماتمسراسـت امشب
كــــوفه دگر كرب و بـلاست امشب
قــــتل عـــــلي شير خداست امشب
وا حــــــسرتا زهرا كجاست امشب
گــــويد بــــه صـــــد آه و فغـــــــان
يــا علـــــــيجانم، يا عــــــــليجانم
اي آســــمان رخت سيه به تن كن
اي ديـــــده گريه بر ابا الحسن كن
اي دل تــــو ترك خانه و وطـن كن
یادی زِخانـــــه ی علي چو من كن
برگــــو تو بـــــا آن بــــــيكســــان
يــا علـــــــيجانم، يا عــــــــليجانم
يك سو بنـاله زيــــــنب فكار است
در يك طـــرف كلثوم بيقرار است
يك سو حسن با چشم اشكبار است
گريان حسين چو ابر نوبـهار است
عبـــــاس مـــــــينالـــــد زِجــــــان
يــا علـــــــيجانم، يا عــــــــليجانم
نايــــــد زِنخــــلستان دگر صدايي
از نــــاي حــــــق نايد دگر نوايي
بَــــر پا شــده هر گوشه كربلايـي
گريند طــــفلان از غـــــــم جدايي
زينـــــب زِكـــــــــــف داده تــــوان
يــا علـــــــيجانم، يا عــــــــليجانم
امشـــب يتيمان منتظـــر به راهند
قـــرين غصّــــه و انيــــــس آهند
مسكين و دردمــــند و بــــيپناهند
آن بیكسان دلجويـي از تو خواهند
اي يــــــــاور دلخــــــــستگـــــــان
يــا علـــــــيجانم، يا عــــــــليجانم
اي دردمنــــدان را دوا علـيجان
كمتر مديحت «هَلْ اَتيٰ» عليجان
تويـــي تويي مشكلگـشا عليجان
خواهــــــيم از تو كربلا عليجان
اي يـــــــــاور درمــــــــاندگـــــــان
يــا علـــــــيجانم، يا عــــــــليجانم
عقل بشر مات اســت از وفايت
بر قاتـــــل خود ميدهي غذايت
نوميد كــس نــــرفته از سرايت
باشد «شكوهـي» يا علي گدايت
مــــــــرانم از ايــــــــن آســـــــتان
يــا علـــــــيجانم، يا عــــــــليجانم
امام المتّقين
دوشنبه 8 شهريور 1389 - 06:28:28
نگاهي جانب ما كُن، علي جانم، علي جانم
منوَّر قلب ما را كُن، علي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
تو كه مــــــــحبوب اللّهي، تو كه از حالم آگاهي
ندارم توشـــــــهی راهي، علي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
پُر از مِهر تو اعــــــــــضايم، تويي آقا و مولايم
گدايــــــــي بيسَـر و پايم، علي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
شده مِـــــــــــهر تو آئـــــينم، ولاي تو بود دينم
مرامــــي نيست جز اينم، علــي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
خِرد مات جـــــــــلال تو، جمـــــــال حق جمال تو
بهـــــشت ما وصـــــال تو، علي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
تـــــو يار بــــــينواياني، پـــــناه بــــــيپناهاني
ســــرا پا لطف و احساني، علي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
به شب آه و فغان داري، به دوش انبان نان داري
دو عـــالم ميهمان داري، عــــلي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
به ســائل بخشي انگشتر، به قاتل شير اي سرور
كه رحمـــت را تويي مَظهر، علي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
وليّ كـــــــــــبريائي تو، وصــــــيّ مصطفایي تو
عليّ مرتضـــــــــــائيٰ تو، علــي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
امام المتّقــــــيني تو، نبـــــــي را جانشيـــني تو
اميرالمؤمنيني تو، علي جانـــــم، علي جـــــــانم
٭٭٭٭
خــــــجل از كار خود هستم، به دام نفس پا بستم
بگير اي دسـت حق دستم، علي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
گــــــــــدايم من گــــــدايم من، فقيـرم مبتلايم من
مرانم كآشـــــنايم من، عـــــــلي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
«شكوهي»غرق عصياناست،شَها محتاج احسانست
تو دانــــي كز محــــــبّاناست، علي جانم، علي جانم
٭٭٭٭
نگاهي جانب ما كُن، علي جانم، علي جانم
منوَّر قلب ما را كُن، علي جانم، علي جانم
طور تجلّيٰ
سه شنبه 2 شهريور 1389 - 21:18:45
در باب ميلاد امام حسن مجتبيٰ (عليه السَّلام)
اي ولـــــي كبــــــــــريا يا حســـــنالمجتبيٰ
اي وصــــــي مصطــــــفيٰ يا حسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
طور تجــــــلّيٰ تـــــــــويي مهر دلآرا تويي
يوســف آل عبـــا يـــــا حـــــــــسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
كعبهی ماكوي توست قبله ی ماروي توست
اي تــــو صفـــــــا را صفا يا حسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
رحمت رحمـان تويي چشمهی احسان تويي
واصـــف تــو «هَــلْ اَتيٰ» يا حسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
همـــــــــــچو پيـمبر تويي ثاني حيدر تويي
در سخــــــن و در ســــخا يا حسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
اي به علي نور عين هم حسـني هم حسين
زندگيـــــــت كربـــــلا يا حســــــنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
ســـــــائلِ درمانـــــدهايم بر در تـو بندهايم
كن نظـــــري ســـــوي ما يا حسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
زنـــــده بــه بوي توايم عاشق كوي توايم
دل بــــه تـــــــو شد مبتلا يا حسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
از تـــــو مرا گفتگوست مدينهام آرزوست
حاجــــــت مـــا كن روا يـــا حسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
«شكــــوهي»ام سائلم بسته به مهرت دلم
اي تـــــــو مــــــرا دلـربا يا حسنالمجتبيٰ
٭٭٭٭
اي ولـــــــي كــــــبريا يا حــــسنالمجتبيٰ
اي وصـــــي مـــــصطفيٰ يا حسنالمجتبي
مِشكاه نور
سه شنبه 2 شهريور 1389 - 21:04:44
در باب ميلاد امام حسن مجتبيٰ (عليه السَّلام)
شد مدينــــــــه باز سيـــــــناي دگر
جلــــــوه كرد ايـــزد زِسيمــاي دگر
اي كــــــليم حــــق مياور حرف لَنْ
حق نمايان گشت با وجــه حســـــن
يـــــــــار را آمـــــد زِنو آئيــــنهدار
اي خــــــــدا جو رو براين آئينهدار
شاد قلب مرتضيٰ و مصــــطفيٰست
زآنكـــه ميلاد امـــــــام مجتبيٰست
دامــــن زهرا بشــــــد مِشكات نور
باز مـــــــصباح الهديٰ كرده ظهور
چون كه نيمي رفـــــت از ماه صيام
رُخ عـــــيان بــــنمود آن مــاه تمام
عرش بگشوده است ديده بر زمين
جلوهگر شد «وَجْهِ رَبَّ العــــالَمين»
مصطفيٰ خوئي كه نامش مجتبيٰست
در شجاعت در سخاوت مرتضيٰست
چون حسين است و بود نامش حسن
هر دو يــــك روحـــــــند امّا دو بدن
باغ دين را صلـــــــــــح او آباد كرد كربلا را صـــــــبر او ايــــجــاد كرد
او نه تســـــــــليم ستم يا زور بــود
چــون علي بر صبر او مأمور بــود
شير باشد شير در هر جا كه هســت
كــي زِروباهيش بيم و واهمــه است
از عنـــــايات خــــــــداونـــــد ودود ماه رحـــــمت را زِنو رحمـــت فزود
هان بيا در جود و احـــسانــش ببين
راز «وَاللهُ يُـحِبُّ المُحْـــــــسِنيـــن»
قفـــل هـــر غم را بود لطفـــش كليد
كــــس نرفــــت از درگــــه او نااميد
رحمت حق را به عالم مـــظهر است
بينياز آنكو گـــداي ايـــن در است
يا كــــــــريم اهلبــــــيت مصطــــفيٰ
اي زِتو خـــلقي هـــمه حاجـــت روا
اي نگــــاهـــــت دردمــندان را دوا
با نگــــاهي كــن، مرا از غـــم رها
گر زِسر تا پا و پا تا سَر خطــاسـت
چشم امّيد «شكوهي» بر شـــمـاست
كمال حُسن
سه شنبه 2 شهريور 1389 - 20:51:48
در باب ميلاد امام حسن مجتبيٰ (عليه السَّلام)
مــــــاه خـــــــــدا بود, بــــهر خدا حسن
بنمــــــا عنايـــــــتي, امشب به ما حسن
مولا حــسن حــسن مـــــولا حسن حسن
مولا حــسن حــسن مـــــولا حسن حسن
اي منــــــبع عـــــطا, اي چــشمهی كرم
نشنـــــــيده ســـــائلي, از تو به جز نَعَمْ
با بحــــر جود تو, درياســــــــت كم زِنَمْ
«يا قاضِـــــي المُنيٰ, يا كاشِــــفَ الهِمَمْ»
آوردهايـــــم رو, ســـــوي شــــما حسن
احسان و بخشش است, اي آنكه عادتت
شامــــل به ماسويٰست, لطف و عنايتت
باشــــــــند دوستــــــان, شاد از ولادتت
عيديّ مـــــــــا بود, امشـــــــب زيارتت
خوشتر مــــدينه است, با كـــربلا حسن
از چــــــهر انورت, پيــــــدا جمال حُسن
افزودهاي تو بَر, جـــــاه و جلال و حسن
از پاي تا سَـــــري, با الله كـــــمال حُسن
دادي بــــــــه زندگي, شرح خصال حُسن
بر ما تـــــــو حُسن خُلق, اِعطا نما حسن
آل پيمبـــــرند, يــــــك نـــــور نه دو نور از ســـــــوي داوردند, مــــأمور بر امور
كــــــــردند جان فدا, بر دفــع ظلم و زور
اي از صبــــــــوريت, ايّــــــوب ناصبور
در آستـــــــين توست, دســـت خدا حسن
اي مظهـــــر سخــــــا, وي ملجـــــأ اميد
لطــــف تو خلــق راست, بر قفل غم كليد
شــــد روي من سياه, شد موي من سپيد
باشـــــــي مـــرا مراد, هستم تو را مريد
در كــــــــار مــــــــا گره, افتاده يا حسن
مولا «شــــكوهي»ام, بــــا كوهي از گناه
آوردهام بــــه تو, از درد و غــــــــم پناه
حاجــــت روا نما, مـــــــا را به يك نگاه
بنگر كه دوستان, امشــــب به اشك و آه
گرديده ذكــــرشان, تا صــــــبح يا حسن
مولا حــسن حــسن مـــــولا حسن حسن
مولا حــسن حــسن مـــــولا حسن حسن
روز مبعث گرامی باد
جمعه 18 تير 1389 - 12:29:04

جهان غـــرق شادي و نور و صفاست
نشـاطي عيان در همه ماسوي ست
چــه مي پرسي اينقدر از شـام قــدر
شــــب بعثت خـــــاتم الانبياســــــت
كشتي احسان
جمعه 4 تير 1389 - 09:58:06
به مناسبت میلاد امام علی علیه السلام
خـــــسرو مُلــــك «لا فَـتيٰ» آمد
مُظْهِـــــــر و مَــــظْهَرِ خـــدا آمد
بــــه خـــــدا كشتــــي ولايت را
بـــــاز امــــروز نــــا خـــدا آمد
مصــــطفيٰ را دِه اي صبـا مژده
شــاد زي شــــاد مرتضــــيٰ آمد
خانهزاد خــــداي «عَـــزَّ وَ جَلّ»
علـــــــيّ عـــــالي عُـــــلا آمـــد
طــــــــــالبان ره حقــيــــقــت را
گــو كه امـــــروز رهـــــــنما آمد
با جمـــــالي چــــــــو مـاه تابنده
با جــــــلالي چـــــــو كـــبريا آمد
رحمـــت حــق چو حضــرت خاتم
بـــاز بر جــــمله ماســــــويٰ آمد
زِآسمــــــــانِ فضـيلــــت و دانش
خــــوش مــــهي بـر زمين ما آمد
لنگــــر جــــود و كشتــي احسان
بــــحر فيــــض و يَــــــم عطا آمد
والــــي كشــــور وجــــــود رسيدمـــــالـــك مُلـــك «اِنَّمـــــــا» آمد
قاســــم دوزخ و بهشـــــــت برين
شـــــافع محــــشر و جـــــــزا آمد
قاتـــــل عــــمر و فاتــــــح خــيبر
صاحــــب نــــصرت و لــــــوا آمد
در زميـــن كُشت تا كه مَرْحَــبْ را
زِآســــمان بانــــگ مرحبــــــا آمد
آمـــد آنكـــس كه بهـــر ديــدارش
موســـــــي از طور با عـــصـا آمد
آمــــد آنكـــــس كـه انــبياء را يار
زابـــــتدا تــــــــا به انتهـــــــا آمد
رفـــــت از هــوش موسي عـمران
جلــــوهگـــــــر تــــــا عليّ مـا آمد
آمـــد آن نقطـهاي كه «بِسْمِلِه» را
بـــــرد بــــالا و تحــــت «با» آمد
بود بــــــا انبـــياء همــــه پنــهان
تا كـــه نوبــــت به مصـــطفيٰ آمد
«وَالقَــــمَــــرْ اِذا تَــلٰــــهٰا» بـــود
بعــد «وَالـــشَمْسِ وَ الضُحيٰ» آمد
يا علي اي هــــماي رحــــمـت حق
اي كـــه فــــرمــــانبرت قضـا آمد
نا اميــــدم زِدرگــــهــت مپــــــسند
كــــه بــــه امّـــيدي ايــــن گدا آمد
من كــــجا و مديــــح حـــضرت تو
کــه مـــــديحـــت به «هَلْ اَتيٰ» آمد
دسـت ما گيـــــــر اي كه دست خدا
زِآســــــتين تـو بــــــــرمـــــلا آمد
روز حشر آرزو «شكوهي» راست
بشـــنود از تــــو، ايــن نـــدا آمــد
كــــه به خــــازن زِمــرحمت گويي
بــــــاز كـــــن در غـــلام مــــا آمد
ساقیّ حوض کوثر
جمعه 4 تير 1389 - 09:41:40
به مناسبت میلاد امام علی علیه السلام
آسمـــــانا ماه مــــن از مــــاه تو زيبـــــاتراست
باغبــــانا ســـرو مــــن از سرو تو رعناتراست
مــــــاه تو زيبــــا است امّـــا اين كجا و آن كجا
روشــــنيّ شمـــع ديگر، تابــش خور ديگراست
مــــاه تو تابنــــده شد مــــاه مــــرا تابنــده شد
ماه مــــن فرماندِه اســــت و ماه تو فرمانبراست
نِـــي تو بـــوديّ و نــه ماهت گر نبودي ماه من
مـــاه مــن چون باعث ايجاد هر خشك و تراست
تــــا نـــداني آسمانا اين ســـــخن لاف و گزاف
تا بــــداني قـــــدر و وصفش برتر و بالاتراست
فرش را بر عرش امشب بين همي نازد زِشوق
چــــونكــــه ماه من علي، طالع زبيت داوراست
نــــور مــــيتابد زِبــــام كـــعبه بر عرش برين
جلـــوهگــــر نور خدا امشب از آن بام و دراست
ابـــــنعـــمّ مصــــطفيٰ و زوج زهــــراي بتول
بر شُــبِيْر و شَبَّر از عِزّ و شــرف تاج سَر است
قاسم نيران و جنّت، آن به دشمن اين به دوست
شــــافع روز جــــزا، ســـاقيّ حـوض كوثر است
بر تمــــام مؤمــــنان او هــــم امـــير و هم دبير
مَـــر تـــمام قدســـيان را رهـــنما و رهـــبراست
دوستــــان و دشمــــنانش در نعـــيم و در جهيم
آن به كــــام آرزوي و ايــــن به كــــام آذراسـت
اي «شـــكوهي» زآتش فردا تو ديگر غم مخور
تا كــه امروزت بــــه دل مِهر و ولاي حيدراست
شاخه ی طوبيٰ
سه شنبه 1 تير 1389 - 21:09:42
به مناسبت میلاد امام جواد علیه السلام
جــــــهان آفرينــــــش را، زِنـــو شـــد جلـــــوه ی ديگر
كجا مييـــــــابي از امشــــب، شبــــي ديگر تو نيكوتر؟
كــــــه شـــــد از مطلــــع يثرب، عــــيان ماه جهانتابي
كه خــــــور از شــــرم رخسارش، نهان گرديد در خاور
دلــــيل حضـــــــرت داور، سلـــــيل احمــــــد مـرســــل
ولـــــيّ والـــــــي والا، وصـــــــيّ حـــــيدر صـــفـــــدر
محــــمّد نام نيكــــــويش، تقـــــي زِالقـــــاب دلــــجويش
مپرس از خلقــــت و خويـــــش، نبي را بين تو پا تا سَر
جـــــمال دلـــــفروزش معــــني «وَالشَّـــــمس» را مُظْهِر
ســــــواد ســـــورهي «وَالَّيــــل» در مويــش بود مُضْمَر
بســـــــي گفــــتند از زيبـــــــايي يـــــوسف سخـــن، امّا
نــــــدارد حُـــسن يوســــف، پيش حُسنش جلوهاي ديگر
دو صــــدها حـــاتم طـــــائي، زِجـــــودش والــه و حيران
مَلَــــك او را كــــمين خـــــادم، فَلَــــك او را مـــهين چاكر
وجــــود حضـــــرتش زآنــــرو، ملــــقّب بــــر جـواد آمد
كه جـــود حضـــــرت حــــق را، وجــــود او بــــود مَظهر
شميــــــم لطـــــف و احسانــــش، بفردا جنّـــــتالمـــأوي
شــــــرار قهـــــر ســـوزانــش، به عقــبيٰ شعله ی اخگر
نگــــــاه از لطـــــف فرمـــــايد، اگــــــر بر دوزخ آن مولا
نظـــــر از قهر انـــــدازد، اگر بر جـــــــنّت آن ســــــرور
ســــــراسر شــــــعله ی آذر، شــــود خود شاخه ی طوبيٰ
مُبدّل شــــاخـــــــــه ی طوبـــيٰ، شـــود بر شــــعله ی آذر
حديــــث مدح مـــــا و شــــــأن او چـــــون قـــطره و دريا
غـــــــلط شد نِي، مديــــــح مـــــــــا بود از قطــرهاي كمتر
زِوصفش آنچه شد موصوف، «هو العالي»، «هو الاعلي»
به مدحـــش آنچه شد مذكور، «هو الاعظم»، «هو الاكبر»
«شكــــوهي» از گليــــم خـــــود، نمـوده پاي از آن بيرون
به امّـــــيدي كه دستـــــــش را، بگـيري در صــــف محشر