جمعه 15 آبان 1388 - 08:59:30
خاطره دوم - (بذل و بخشش) -
كتابي از ايشان بنام تضمين گلچين سعدي (يكصد و ده غزل) با خط زيباي غلامحسين اميرخاني با كاغد و تذهيب بسيار خوب و زيبا در تيراژ نه هزار جلد در سال هزار و سيصد و شصت و هشت شمسي بچاپ رسيد. (از ايشان اثري ديگر با عنوان تضمين غزليات حافظ بچاپ رسيده است.) ناگفته نماند كه تضمين غزليات اين دو شاعر توانا بسيار كار مشكلي است. و مرحوم امير فيروزكوهي در تمجيد اين اثر هنري و گرانبها رباعي زير را سروده اند:
سحــر كــلام حيـــدر معجــــــز بيـــــان-----------ما در حــد زور بـازوي دانشـوري نبـــود
تضمين شعر سعدي و حافظ بديــن كمال-----------كـــاري بـــه غير معجــزه ي حيدري نبود
يكي از صفات برجسته ي عارفان كامل گذشتن از مال است. كه در مطلع غزلي سروده ام:
خواهي اگر كــه آينه گــردي كمــــال را بيرون كن از سراچه ي دل حب مال را
غرض اينكه ايشان كليه ي امتياز اين كتاب را قريب به دويست و پنجاه هزار تومان فروختند ، در حالي كه مبلغ زيادي را براي نگارش كتاب پرداخت كرده بودند. براي اينجانب معلوم گرديد مبلغ زيادي از اين پول را همانجا به كارمندان چاپخانه داده بودند. مدتي بعد به قصد زيارت به مشهد مقدس آمدند و باعث سرافرازي بنده شده و چند روزي را در منزل اينجانب گذراندند. بارها خودم شاهد بودم كه كرايه ي راننده را بيشتر از مبلغي كه براي كرايه درخواست مي كرد پرداخت مي نمود و به من مي فرمود چه فرق مي كند كه من اين پول را خرج كنم يا ايشان... . و يكي از آشنايان بنده كه سيد هم بود براي من نقل كردند كه ايشان (حيدر آقا معجزه) به من خيلي كمك مالي كردند و گفته بودند كه اگه برايم مقدور بود حتي براي شما منزلي هم تهيه مي كردم.
آري اين صفات اولياء خداست كه با وجود آنكه خود محتاج اند ديگران را بر خود مقدم مي دارند.
خداوند در قرآن كريم فرموده است:
"و یُؤثِرون عَلی اَنفُسِهِم وَ لَو کانَ بِهِم خَصاصَة (حشر-9)"
و دیگران را بر خوشتن مقدم می دارند، هر چند خود نیازمندند.
دوستان عزيز مطب را كم نگيريد. تا از اين وادي كسي عبور نكند رسيدن به كمالات معنوي آرزويي محال است. و ياد مرگ گذشتن از مال دنيا را براي انسان آسان مي كند. بدين مناسبت غزل زير را يادآور مي شوم:
| تـــا قـــيـــامـــت نيســــت چنـــدان راه دور | -- | رو دمــــــي نــــزديــــك الـــــــواح قبـــــور |
| زَر پـــــرستــــان را فلـــك ســــازد هلــاك | -- | زورمنــدان را اجــــــل گــيـــرد بــــــه زور |
| هر چه گفت:«اَيْنَ المَفَر»,سودي نـــــداشت | -- | عـــاقبـت بهـــــرام را بــــگـــرفـــت گــــور |
| آنكـــه بـــــردارد غمـــــي را از دلـــــــي | -- | خــــــانـــهی گــــورش بـــــود دارالسُّـــرور |
| آفتــــابش دان! سليمــــان خــوان! كــــز او | -- | ذرّهاي هـــــرگــــــز نـديـــــد آزار, مــــــور |
| روشنــــــايــــيبـخش دلهــــا شو زِ مهــر | -- | تــــا تـــــــو را بخشـــــد بـه دل الله, نــــــور |
| انـتــخــــــاب جنّـــــت و دوزخ تـــوراسـت | -- | ايــــن دو را زِانجـــــا بـــــود راه عبــــــور |
| هــر زمان فرعون و مـــوسـيٰ بـوده اســت | -- | «رگ رگاست ايـن آب شيـرين وآب شور» |
| دوش, خــــواب راحـــت از چشمـم ربـــود | -- | يــــاد «يَـــــوْمَ يُبْعَـثُ مَــــنْ فِــي القُبـــــوُرِ» |
| يــــاد مـــرگ و يــاد قبـــر و يـاد حشــــــر | -- | دور ســـــازد زِآدمــــي كبـــــر و غــــــرور |
| نـــــااميــــد از درگــــه يــــــزدان مبــــاش | -- | کــو رحیم است و رئــوف است و شــكـــور |
بنگرَد عــارف, «شكوهي»! هــر كجـاست
«بَـــــلْـــــدَهٌ طَـيِّــــبَــــهٌ رَبٌّ غَـــــفُــــور»
